روز از نو

می پیچد این آسمان هزار رنگ دور سرت

چشمانت از گوی شیشه ای می نگرد

نفس ها کوتاه و گذرا

می بینی ٬ انسان ها را ٬ دوستانت را

اما نمی فهمی

حضورشان را ٬ وجودشان را . . .

گیج و بی هدف . به دنبال نشانی برای زندگی. برای بودن. دوباره می بری زیر سوال این گوی هزار توی هزار نقش را . . .

می مانم دست تنها . با آسمان بی رنگی که حتی به خورشید پشت می کند .

کاش چوبکی بود

هر جا

و مرا نجات می داد

خیره به آسمان

به خدا می اندیشید . . .

گاها چه رنجی میکشد این گوی تو پر

با آرزوی پروازش

با وزن زیادش

و چه زیبا به نظر می رسید

قبل از آنکه بدانم رنجش را . . .

                         این قفس چیست ؟

این قفس چیست ؟

نمی دانم

نمی دانم

نمی دانم . . .

یاد گرفتم از دوستانم هر نوع انتظاری داشته باشم !

یا بهتره بگم انتظار هر نوع کاری داشته باشم .

همیشه سعی می کرد وسایلش رو کنار هم بگذاره . بدون توجه به گذشته . بدون چشم داشتی به آینده . اما یه دیگ سیاه داشت . بوی گند چربی می داد و کثیف بود . کثیفتر از هر چیز دیگه ای . دیگش احمق بود ! اینو می تونست از نوع نشستنش روی زمین بفهمه . دیگ بیچاره فکر می کرد پره . و بقیه فقط بهش می خندیدند .

من خودم داره حالم از این دیگ به هم می خوره . بهش گفتم یه کوره می شناسم . همین دور و براست . بریم ذوبش کنیم . اونقدر دلم پر بود ازش که پیشنهاد کردم  اول با قیچی تیکه تیکه اش کنیم . بعد ذوبش کنیم !

چه ظهری بود ! زیر کولر نیشخند می زدیم به حیاط که آفتاب کمر به سوزوندش بسته بود . بدون دیگ اتاق خیلی قشنگ تر بود . ولی بوی گندش هنوز پا بر جا بود .

با اسپری چطوری ؟ خوبم مرسی ! 

سیاهی تو رو هر کار می کنم نمی تونم سفید کنم . متاسفم عزیزم . . .  

صادق باشم ؟ دوست ندارم برات اصلا کاری بکنم ! ارزشش رو نداری .

به سمت ثبات !

مبارزه بی فایده است !

                                             انگار یه مشکلی هست . . .

پیرزن مرتب سر راهش سبز می شد و همون داستان قدیمی رو می گفت . می گفت و می گفت . . . صد بار . انگار مغزش و تمام خاطرات چند ده ساله اش دفن شدن زیر این داستان و اون باید اونقدر بگه و بگه تا بلاخره این قفل لعنتی باز بشه . . . تا بلاخره بریزه این نگاه سرد و تو خالیش .

اما . . . زیر خالی چی می تونه باشه ؟ چمشانی آبی و مهربون که به سوسکها و پرستوها ٬ همه و همه عشق می ورزه ؟

خیانت چند ده ساله چی ؟ وطن فروشی و بیگانه پرستی ؟ خودخواهی و بی مهری ؟ دروغ ؟

و دیگه پاهاش درد نمی کرد . فقط دعا می کرد که دیگه پیرزن نگه .

می ترسید باز بشه اون قفل . . . اون قفل که دیگه لعنتی نبود ؟